در محضر شیخ اکبر محیی الدین بن عربی

دستورالعمل های سلوکی أوحدالموحدین حضرت محیی الدین بن عربی سلام الله علیه

در محضر شیخ اکبر محیی الدین بن عربی

دستورالعمل های سلوکی أوحدالموحدین حضرت محیی الدین بن عربی سلام الله علیه

با استعانت از روحانیت حضرت شیخ و روح عرشی حضرتش در این وبلاگ دستورالعمل ها و نصایح و رهنمود هایی از شیخ المشایخ محیی الدین بن عربی که از رسائل نوریه ی حضرتش استخراج گردیده در اختیار طالبین طریق الی الله گذاشته می شود .
بایگانی
پیوندهای روزانه

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «ذکر خدا» ثبت شده است

بر حذر باش از اینکه . . .


إیاک و الإصرار و هو الإقامه علی الذنب بل تب إلی الله فی کل حال و علی إثر کل ذنب .

ترجمه :

بر حذر باش و به شدت از اصرار بر گناه پرهیز نما . منظور از اصرار بر گناه ادامه دادن آن و اقامت کردن بر روی گناه است . در هر حالی و به دنبال هر گناهی توبه و بازگشت بسوی خدای نمای .


۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۲ آبان ۹۳ ، ۱۳:۳۷
فانی باقی

جناب حضرت شیخ در کتاب شریف وصایا مطلبی مهم راجع به شرایط استجابت دعا می فرمایند :


علیک بمراعاه الأوقات فی الدعا مثل الدعا عند الأذان و عند الحرب و عند إفتتاح الصلاه .

فإن المطلوب من الدعاء إنما هو الإجابه فیما وقع السوال فیه من الله . أسباب القبول کثیره و تنحصر فی الزمان و المکان و الحال و نفس الکلمه التی تذکر الله بها من الذکر حین تدعو فی مسأله فإنه إذا إقترن واحد من هذه الأربعه بالدعا أجیب الدعا و أقوی هذه الأربعه الإسم ثم الحال .


ترجمه :

بر تو باد به رعایت کردن اوقات دعا مثل هنگام اذان ( اول وقت نماز ) و هنگام جنگ و هنگامی که می خواهی نماز را شروع نمایی ( حتی اگر در اول وقت نباشد ) .

مقصود از دعا به اجابت رسیدن آنچیزی است که در دعا از خداوند خواسته ایم . اسباب قبول دعا زیاد است که آنها منحصر در امور زیر می باشند :

1 ـ زمان دعا کردن ( مثل زمان هایی که در بالا یاد شد )

2 ـ مکانی که در آن دعا می شود .

3 ـ حال شخص در هنگام  دعا کردن .

4 ـ کلماتی که با آنها خداوند را می خواند .

بدرستیکه زمانی که یکی از این امور چهارگانه همراه دعا باشد دعا مستجاب می گردد .

مهم ترین این امور اسمی از اسماء خداوند است که در هنگام دعا با آن اسم خداوند را صدا می زنی ( مورد چهارم ) و بعد از آن حال شخص دعا کننده از اهمیت بیشتری برخوردار است .


توضیحی مهم از راقم :

حال شخص در هنگام دعا کردن دخلی عظیم در استجابت دعا دارد . مثلا هر چه با حضور قلب بیشتر و با دل شکستگی و خضوع و توجه بیشتر باشد به اجابت نزدیک تر است . یکی از بهترین حالات در هنگام دعا حال انقطاع الی الله است . یعنی شخص سایل از همه چیز و همه کس منقطع شده باشد و تنها دلش و امیدش به حق سبحانه و تعالی باشد و حقیقتا او را موثر حقیقی در نظام وجود ببیند .

مقصود از مطلب چهارم که حضرت شیخ بزرگوار ما آن را بعنوان  مهم ترین شرط در استجابت دعا ذکر فرموده اند همان کلمات و اذکار و اسمی است که با آنها به خداوند روی آورده و توسل می نماید .

اسمی که با آن خداوند را می خوانیم دخلی عظیم در استجابت دعا دارد که از توضیح علمی آن در این مکان معذوریم .

باید اسمی ار اسماء الله را که برای دعا و توسل به حقیقتش انتخاب می نماییم متناسب با خواسته ی ما باشد مثلا اگر خواسته ی ما بخشش و عفو گناهان  با  اسم متناسب با آن را که غفور و رحیم و عفو و . . . هست را باید انتخاب نماییم نه اسم منتقم و قهار را .

باید بگوییم یا ارحم الراحمین نه یا اشد المعاقبین

چرا که خواندن هر اسمی در واقع ارتباط با حقیقت آن و اتصال وجودی با آن و کمک گرفتن و در خواست تاثیر از حقیقت آن است و هر اسمی بر اساس مقتضای وجودی خویش کار خاصی را انجام می دهد .

در عرف هم همینگونه است وقتی خواسته ایی از کسی داریم الفاط متناسب را انتخاب کرده و با آنها روی به شخص می آوریم تا احساسات شخص تهییج شود و آماده ی برای اجابت خواسته مان گردد .

نکته مهم :

برای اینکه بدانیم برای چه خواسته ای چه اسمی را باید بخوانیم یکی از روش های آن بررسی آیاتی است که در آن ها انبیاء خواسته های خود را از خداوند خواسته اند . مثلا فرمود یا خیرالوارثین برا ی طلب فرزند .

همچنین بررسی ادعیه وارده از حضرات معصومین سلام الله علیهم اجمعین

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۱ آبان ۹۳ ، ۲۳:۱۷
فانی باقی

جناب شیخ اکبر را رساله ایست بسیار شریف به نام رساله ی « وصایا » که در آن وصیت هایی را ذکر فرموده اند که بسیار مغتنم است .

برای دانلود متن رساله به سایت دیگرمان به لینک زیر مراجعه فرمایید :


ebnearabi.blog.ir


در این قسمت مصیت پنجم جناب شیخ در این رساله که در مورد ذکر خدا است  تقدیم می گردد :


کشف ثمره ی ذکر

وصیه :

علیکم بذکر الله فی السر و العلن و فی انفسکم و فی الملأ . فإن الله یقول « فاذکرونی أذکرکم » فجعل جواب الذکر من العبد الذکر من الله . . .

فإنک إذا أشعرت قلبک ذکر الله دائما فی کل حال لابد أن یستنیر قلبک بنور الذکر فیرزقک ذلک النور الکشف فإنه بالنور یقع الکشف للأشیاء و إذا جاء الکشف جاء الحیاء بصحبه . . .

و الله یقول فی الخبر المأثور الصحیح « . . . و أنا معه ـ یعنی مع العبد ـ حین یذکرنی . إن ذکرنی فی نفسه ذکرته فی نفسی و إن ذکرنی فی الملأ ذکرته فی ملإ خیر منه  »

 و قال الله تعالی  و اکبر الذکر ذکر الله علی کل حال .


ترجمه :

بر شما باد به یاد خدا فی پنهایی و در آشکارا و در نفستان و در ملا . پس همانا خداوند می فرماید : « مرا یاد نمایید تا شما را یاد کنم » در این آیه خداوند جواب ذکر از طرف بنده را ذکر از جانب خود قرار داده است . . .

اگر دایما و در هر حال  بر قلبت لباس ذکر خدای را بپوشانی حتما و ناگزیر قلبت بنور ذکر نورانی و منور می گردد . پس این نور نتیجه می دهد و روزی می دهد تو را کشف . چرا که همانا با نور کشف اشیاء واقع می گردد . و هنگامی که کشف بیاید حیا نیز همراه آن می آید . . .

حدیثی صحیح از خداوند منقول است که من همراه  بنده ام در حالی که مرا یاد می نماید . اگر مرا در نفس خود یاد نماید من او را در نفس خود یادمی نمایم و اگر مرا در ملأ و نزد دیگران یاد نماید او را در ملأیی بهتر از ملأیی که او مرا یاد نموده یاد می نمایم .

خداوند تعالی می فرماید « و الذاکرین الله کثیرا و الذاکرات » یعنی « و زنان و مردانی که زیاد خداوند را یاد می نمایند »  . بزرگترین ذکر ها ذکر خداوند در همه حال است .


توضیحی از راقم :

در خداوند می فرماید اگر بنده مرا یاد نماید من نیز او را یاد می نمایم . توجه به این نکته لازم است که بر اساس روایات شریفه و فرمایش بزرگان ، ذکر خدا که توسط بنده صورت می گیرد بین دو ذکر کردن خدا بنده را ، قرار دارد . یعنی ابتدا بنده خدا را یاد می نماید و قلب او را متوجه خویش ساخته و این موقع است که بنده خداوند را یاد می نماید و باز بعد از ذکر بنده دوباره خداوند بنده را یاد می نماید . پس در واقع هنگامی که به یاد خدا می افتیم باید شکر حق را بجای آورده که خداوند ما را ابتدا یاد نمود و ما را متوجه خویش کرد .

پس هر گاه به یاد خداوند می افتیم بدانیم که خدا به ما نظر خاصی نموده و از بین بندگانی که در غفلت بسر می برند دل ما را متوجه خویش ساخته است . فافهم


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ آبان ۹۳ ، ۲۰:۲۰
فانی باقی

قسمت اول

مقدمه :

جناب اوحد الموحدین شیخ اکبر محیی الدین ابن عربی سلام الله علیه رساله  ی شریفی را به نام « الکنه فیما لا بد للمرید » تالیف فرموده اند که بحق بسیار راه گشا برای سالکلین کوی دوست می باشد .

نام کتاب الکنه فیما لا بد للمرید است . کنه به معنی نهایت هر چیز است . فیما لا بد للمرید نیز به معنی : پیرامون چیز هایی است که مرید و سالک از آنها ناگزیر است .

از نام شریف کتاب می توان به اهمیت فوق العاده آن پی برد .

حضرت شیخ در این کتاب پیزهایی را که طالب کمال را چاره ای  جز بکار بستن آنها برای وصول به حق ندارد بیان فرموده اند .

به یاری حضرت شیخ برخی از نکته های این کتاب ترجمه می شود و در قسمت های مختلف برای عزیزان قرار داده می شود .

عزیزان می توانند متن اصلی رساله ی شریف را و سایر کتب دیگر حضرت شیخ را از سایت دیگرمان که پیرامون حضرت شیخ است در بخش دانلود کتاب  دانلود نمایند :

                                 « شیخ اکبر محیی الدین ابن عربی ebnearabi.blog.ir  »



1 ـ یجب علیک تعظیم من عظم الله تعالی و رسوله ثم التسلیم لاهل هذه الطریقه فیما یحکی عنهم من الحکایات و کلما تری منهم مما لا یسع العقل و لا العلم .


بر تو ( سالک ) واجب است که هر آنچه را که خداوند تعالی و رسولش بزرگ شمرده اند بزرگ بدانی و همجنین لازم است تسلیم اهل این طریقه و راه ( تصوف و عرفان ) باشی در حکایاتی که از آنها نقل می شود و در هر چیزی که از آنها می بینی  که عقل و علمت بدان ها راه ندارد .

 

2 ـ مما لا بد منه الصمت الا عن ذکر الله تعالی و تلاوه القرآن الکریم و ارشاد الضال و الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر و الاصلاح بین المتهاجرین و التحریض علی الصدقه بل علی کل خیر .


از چیز هایی که سالک الی الله باید انجام دهد سکوت است . جناب شیخ دستور به سکوت می دهند الا در موارد زیر که مجاز به باز کردن دهان و سخن گفتن است :

1 ـ ذکر خدا

2 ـ تلاوت قرآن کریم

3 ـ ارشاد و راهنمایی شخص گمراه

4 ـ امر به معروف و نهی از منکر

5 ـ اصلاح بین دو نفر

6 ـ تحریک مردم بر صدقه دادن و بلکه بر انجام هر کار خیری .


3 ـ  مما لابد للمرید طلب شخص موافق یعینک علی ما انت بصدده و سبیله .


از چیزهایی که برای تو لازم است و چاره ای از انجام دادن آن نداری طلب شخصی است که با تو موافق و هم نظر و همراه باشد تا تورا در آنچه که به صدد انجام آن هستی و در راه آن هستی که همان راه معرفت حق است کمک نماید .

4 ـ ایاک و صحبه الضد .


بر تو لازم است که به شدت از همراهی و صحبت شخصی که ضد با طریق عرفان و سلوک الی الله است پرهیز نمایی .


    
5 ـ و مما لابد منه قله الطعام فان الجوع یورث النشاط فی الطاعه و یذهب الکسل .


و از جمله ی چیزهایی که سالک را چاره ای از انجام آن نیست کمی غذا است . چرا که گرسنگی نشاط در عبادت را به دنبال دارد و کسالت را از بین می برد .




۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۵ مهر ۹۳ ، ۱۸:۲۹
فانی باقی